[HME] คืนนี้หิมะโปรย

posted on 04 Jan 2012 23:47 by jpling-diary in HME
ความเพ้อในเอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม
 
 
จากอีเวนท์ใหญ่ของคอมมูค่ะ XD
 
---------------------------------------------------------------------------
 
ปาดดดดดดดด มาส่งวันที่ 4 ก่อน พรุ่งนี้จะได้เคลียร์เควสอื่น /โดนตบ
 
 
ปล. ไม่ดราม่าจ้ะ เชื่อสิว่าไม่มีดราม่า จริงๆนะ!! =3=
 
 
 

หิมะแรก.......... ไม่รู้ว่าตกตั้งแต่เมื่อไหร่ พอรู้ตัวอีกทีทุกอย่างก็เป็นสีขาวไปหมดแล้ว

 

เด็กส่งจดหมายอย่างเธอคงมัวแต่มาสนใจดินฟ้าอากาศมากไม่ได้หรอก ต่อให้ฝนตก พายุเข้าหรือหิมะถล่ม จดหมายก็ต้องไปให้ถึงมือผู้รับทันเวลา เธอไม่ได้ฝืนตัวเอง แต่กฎก็ต้องเป็นกฎ ที่สำคัญงานนี้ก็เป็นงานที่เธอรักด้วย

 

หิมะไม่ได้เย็นมาก ลมต่างหากที่ทำให้หนาวจับใจ กว่าจะได้กลับบ้านท้องฟ้าก็มืดไปแล้ว เด็กสาวกระชับเสื้อโค้ทให้แน่นขึ้นและตัดสินใจวิ่งสุดฝีมือเพื่อร่นเวลาให้ถึงบ้านโดยเร็ว

เพราะจดหมายฉบับพิเศษที่จ่าหน้าซองถึงเธอกำลังรอให้กลับไปอ่านอยู่....

 

แม้ว่าจะเป็นเพียงจดหมายข้อความสั้นๆแต่กลับทำให้อบอุ่นอย่างประหลาด เนื้อความบอกว่าพ่อกับแม่สบายดี เธอยิ้มร่าพลางมองรูปถ่ายหลายสิบใบสลับกัน รูปนี้พ่อกำลังทำกับข้าวสูตรพิเศษของตัวเอง รูปนี้แม่ที่เคยกลัวหมากำลังกอดหมาฟูสีน้ำตาลอย่างรักใคร่ ส่วนรูปนี้น้องสาวตัวแสบกำลังทำตาหยีปากจู๋ใส่หน้ากล้อง

“เอ้า ยัยนั่นฝากบอกว่าให้เอารูปนี้ให้แกดูด้วยนะ”

หมาพองที่นั่งอยู่บนตักเอียงคอเล็กน้อยเมื่อเธอเอารูปมาจ่อใกล้ๆ ทำจมูกฟุดฟิดดมรูปและกลับไปนอนขดตามเดิม เด็กสาวหัวเราะลั่น กลับไปบ้านคราวนี้ถ้าน้องเธอรู้ว่าโดนหมาพองเมินแม้แต่รูปคงได้มีงอนกันอีกหลายตลบแน่

 

ใครว่าความหนาวทำให้คนเหงา

ใครว่าหิมะทำให้คนเหงา

 

ความเหงาต่างหากที่ทำให้คนหนาว

และความเหงาต่างหากที่ทำให้หิมะขาวโพลน....

 

ความสุขเล็กๆแค่นี้ก็ทำให้ชีวิตตัวคนเดียวของเธอหายหนาวไปได้อีกนานแล้วล่ะ

 

จดหมายเล็กๆอีกซองที่ร่วงออกมาจากซองใหญ่ทำให้เธอแปลกใจไม่น้อย หากแต่ว่าลายมือหวัดๆบนซองนั้นกลับเรียกรอยยิ้มเศร้าๆแทน เธอเปิดจดหมาย อ่านจนจบ พับเก็บตามเดิม ก่อนที่บรรยากาศรอบตัวจะเงียบสงัดไป

 

“ไม่ได้นะ อย่าใจอ่อนเป็นอันขาดอัลแทส!” เธอว่าพลางส่ายหัว


 “เอาล่ะ ไปวางแผนดีกว่าว่าจะกลับบ้านเมื่อไหร่ดี จะได้จัดตารางโดดงานถูก!”

หมาพองสะดุ้งโหยง กระโดดลงจากตักอย่างไม่พอใจที่อยู่ๆเธอส่งเสียงดัง เด็กสาวยิ้มแหย เดินตามไปอุ้มหมาพองมากอดอีกครั้งและเริ่มปฏิบัติการให้หมาฟัดฟัดหมาตามปกติ...

 

 จดหมายซองนั้นคงสภาพเดิมราวกับไม่ได้เปิดอ่าน ส่วนอีกซองหนึ่งที่จ่าหน้าซองถึงเจ้าของจดหมายซองนั้นจะยังคงนอนนิ่งอยู่ในลิ้นชักต่อไป.....

Comment

Comment:

Tweet